Fakty o homeopatii

Zbiór faktów dotyczących homeopatii.

*Według Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) działającej przy Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ) homeopatia jest najczęściej stosowaną metodą naturalnego leczenia na świecie.
*W wielu krajach homeopatia jest oficjalnie uznana jako specjalizacja lub terapia medyczna (Belgia, Brazylia, Chile, Columbia, Costa Rica, Czechy, Ekwador, Indie, Kuba, Litwa, Łotwa, Meksyk, Pakistan, Portugalia, Rumunia, Rosja, Sri Lanka, Węgry, Wielka Brytania). Lekarze i pacjenci mają zagwarantowany dostęp do homeopatii.
*Homeopatia jest częścią narodowego programu opieki zdrowotnej na przykład w Wielkiej Brytanii. *W Europie jest ok. 30 000 specjalnie przeszkolonych lekarzy homeopatów. W praktyce leki homeopatyczne stosuje znacznie więcej lekarzy, głównie w ramach podstawowej opieki zdrowotnej.
*Homeopatia jest wykładana na wielu światowych uniwersytetach. W niektórych krajach znajomość homeopatii jest obowiązkową częścią szkolenia medycznego.
*W Europie są szpitale, które zapewniają terapie homeopatyczne, a w Wielkiej Brytanii działa pięć szpitali homeopatycznych, w których leczenie jest refundowane przez ubezpieczalnie.
*Homeopatia opiera się na doświadczeniu klinicznym i systematycznej obserwacji pacjenta. Jej dynamiczny rozwój odzwierciedlają wyniki badań naukowych, potwierdzających jej skuteczność. *Leki homeopatyczne są pochodzenia mineralnego, roślinnego lub zwierzęcego.
*Wszystkie leki homeopatyczne, które są dopuszczone do obrotu w Polsce zarejestrowano zgodnie z procedurami określonymi przez Prawo Farmaceutyczne.
*Leki homeopatyczne są włączone uchwałą Europejskiego Parlamentu w Europejską Farmakopeę.
*Od roku 1841 homeopatyczna metoda leczenia jest uznawana przez Kościół Katolicki, co potwierdza stanowisko kolejnych papieży.
*W Polsce status prawny leku homeopatycznego precyzuje Ustawa Prawo Farmaceutyczne z dn. 6. września 2001 roku, z późniejszymi zmianami. Artykuł 1., pkt. 29 definiuje lek homeopatyczny, zgodnie z prawodawstwem UE.
*Dyrektywy Europejskie 2001/83/EC i 2004/27/EC klasyfikują produkty homeopatyczne jako leki. *W Polsce złożone leki homeopatyczne są rejestrowane zgodnie z Art. 10 ustawy Prawo Farmaceutyczne. Oznacza to, ze w trakcie procesu rejestracyjnego muszą one spełnić wszystkie restrykcyjne wymagania dotyczące przedstawienia opisu metod kontroli dla każdej formy farmaceutycznej oraz wyników sprawozdania z badań jakościowych, biologicznych i farmaceutycznych wraz z medycznym raportem eksperta.
*Złożone leki homeopatyczne zostały ocenione w badaniach klinicznych kontrolowanych placebo lub referencyjnymi lekami. Były one prowadzone zgodnie z przyjętymi na całym świecie zasadami Good Clinical Practice (GCP).
*Badania kliniczne leków homeopatycznych potwierdzają skuteczność oraz bezpieczeństwo ich stosowania. Wyniki tych badań publikowały szacowne magazyny medyczne, m.in.: CANCER, HEAD AND NECK SURGERY, EUROPEAN HEART FAILURE, MICROVASCULAR RESEARCH, INFLAMMATION RESEARCH, CLINICAL AND DEVELOPMENTAL IMMUNOLOGY, i inne. 

W ciągu ostatnich dziesięciu lat przeprowadzono 16 randomizowanych badań klinicznych, oraz kilka badań podstawowych z użyciem leków homeopatycznych.

Jak stosując odpowiednie witaminy, suplementy, odżywki poprawić swoje zdrowie i jakość życia -

Witaminy - fakty i mity - cała prawda i witaminach, minerałach i suplementach. Jedyna tego typu publikacja na rynku, wypełniająca lukę i stanowiąca odpowiedź na zapotrzebowanie na taką informację.
http://www.lepszezdrowie.info/Witaminy%20mineraly%20i%20suplementy%20-%20darmowy%20fragment[1].pdf

Przesilenie wiosenne – znowu?

Polska leży w szerokości geograficznej, w której rytm biologiczny podzielony jest wyraźnie na cztery pory roku. 

Na nieszczęście dla ludzi, ten podział ma wpływ na naszą aktywność fizyczną i umysłową. Nasz rytm biologiczny podzielony jest więc na okres bardzo aktywny, jak lato, i czas skłaniający do wyciszenia, jak zima. Ludzie nie zasypiają na czas pochmurnych i chłodnych miesięcy, funkcjonują w zwolnionym tempie i często towarzyszy im smutek oraz apatia. 

Jednak kilka słonecznych dni w lutym pozwoliło nam skosztować upragnionego słońca. Z poprawą nastroju idzie w parze ujawniający się brak sił. Wyciszony przez zimowe miesiące organizm ma za mało energii na szybkie „wejście na obroty” wiosną.Przesilenie? Naturalnie!

Problemy okresu przejściowego między porami roku są sprawą naturalną. Każda kolejna wiosna wymaga od nas adaptacji do zmieniającej się aury. Kolejna filiżanka kawy lub mocny drink mogą przynieść tylko doraźną pomoc, bo problem jest poważniejszy.Wzmacniamy odporność? Naturalnie!

Podstawą do poprawy kondycji organizmu jest wzmocnienie jego odporności. Nieprzypadkowo, druga fala zachorowań na grypę przypada właśnie na okres przesilenia - marzec, a najbardziej narażone na chorobę są osoby o obniżonej wytrzymałości na infekcje. Spróbujmy wzbogacić dietę o możliwie największą ilość warzyw i owoców, bowiem witaminy w nich zawarte pomogą zregenerować organizm.

Skutki przesilenia wiosennego pomoże zminimalizować terapia wspierająca odporność, stymulująca organizm do obrony. Engystol, złożony preparat homeopatyczny w postaci tabletek podjęzykowych, wspiera regenerację osłabionego po zimie układu odpornościowego, a lepsza odporność to mniejsze ryzyko zachorowania na grypę lub przeziębienie. Terapia powinna trwać trzy tygodnie (w tym czasie należy zażywać po 1 tabletce 3 razy dziennie), a lek może być stosowany u niemowląt i małych dzieci.

Nie daj się przesileniu.W miarę możliwości, wykorzystajmy zaległy urlop poza miastem, obcując z budzącą się do życia przyrodą. Istotnym elementem każdego dnia powinien stać się ruch, który jest niezbędny dla prawidłowego funkcjonowania serca i układu krążenia. Aktywność fizyczna pozwoli zwalczyć senność i uczucie nieustannego zmęczenia. Do arsenału środków, pomocnych w przetrwaniu przesilenia wiosennego, dołączmy sen, w ilości minimum ośmiu godzin dziennie. 

Ma on nie tylko działanie regenerujące, ale także antystresowe.

Antybiotyki - cóż to za leki?

Zdarza się, że maluchowi trzeba podać antybiotyk. 

Rodzice martwią się szczególnie wówczas, gdy jest to kolejny antybiotyk w danym sezonie. Cóż więc są to za leki i jak najlepiej zadbać o kondycję dziecka w trakcie antybiotykoterapii?Pogromcy bakterii...

Antybiotyki to ważne leki, które są stosowane w leczeniu chorób bateryjnych już od początku lat 40- tych minionego stulecia. Stanowią grupę leków niszczących lub hamujących rozwój bakterii. Obecnie są one powszechnie używane nie tylko w medycynie, ale również w weterynarii i rolnictwie. Jednak z powodu narastającej oporności bakterii poszukuje się wciąż nowych, coraz bardziej skutecznych antybiotyków.Rusz głową!

Oporność bakterii na działanie antybiotyków wynika m.in. z nadużywania antybiotyków w leczeniu infekcji wirusowych. Warto pamiętać, iż antybiotyk działa na żywy organizm, jakim jest bakteria, natomiast nie jest w stanie „zlikwidować”, unieaktywnić wirusa. Organizm adaptuje się do danego leku, a potem, gdy trzeba zareagować w przypadku infekcji bakteryjnej, dany lek już nie zadziała. Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) apeluje o ograniczenie użycia antybiotyków, szczególnie w zakażeniach wirusowych.

Według ESAC (Europejski Monitoring Spożycia Leków Przeciwbakteryjnych), Polska plasuje się w ścisłej czołówce krajów pod względem spożycia antybiotyków, podczas gdy ilość stosowanych antybiotyków w innych krajach Europy (np. w Szwecji, Niemczech, Austrii, itd.) spada.

W wielu krajach Unii Europejskiej prowadzone są specjalne programy mające na celu obniżenie stosowania antybiotyków, szczególnie w przypadkach infekcji wirusowych. Przykładem takich rekomendacji jest Szwedzka Strategia Racjonalnego Stosowania Leków Przeciwbakteryjnych - Przeciw Lekooporności (STRAMA). 

Program ten działa od 1995 roku i cieszy się poparciem szwedzkiego rządu. W ramach programu opracowywane są wytyczne dla lekarzy, jak stosować antybiotyki w poszczególnych chorobach.Na pomoc antybiotykom.W czasie stosowania antybiotyków ulega zaburzeniu nasza własna flora bakteryjna i dlatego zwykle zaleca się odpowiednie leki osłonowe oraz probiotyki, pozwalające odbudować niezbędną ochronę. Rekonwalescencja organizmu jest konieczna do regeneracji układu immunologicznego, który musi ponownie osiągnąć pełna sprawność. Ustrój człowieka potrzebuje również czasu, aby usunąć pozostałości po antybiotykach. 

Nawet 20% antybiotyku w postaci niezmienionej lub jako metabolity zostaje zatrzymane w organizmie. Warto zatem zadbać o usunięcie tychże pozostałości.Zdrowa regeneracja po kuracji antybiotykowej.Coraz częściej myślimy o oczyszczeniu organizmu z toksyn, także tych polekowych. Jest to szczególnie ważne u tych dzieci, które często przyjmowały, bądź przyjmują antybiotyki. 

Lymphomyosot, złożony lek homeopatyczny w postaci tabletek i kropli doustnych, stosowany w trakcie antybiotykoterapii redukuje działania niepożądane antybiotyków, a poprawiając drenaż limfy stymuluje wydalanie toksyn polekowych oraz bakteryjnych. 

Terapia oczyszczająca po antybiotykoterapii powinna trwać 2-3 tygodnie.

Lekomani

W Polsce łyka się niemal 100mln rozmaitych tabletek dziennie.

Ozonoterapia

Ozon jest gazem bardzo dobrze rozpuszczalnym w wodzie, osoczu krwi i płynach tkankowych naszego organizmu. 

Zauważono, że w środowisku z dużą ilością ozonu giną wszelkie drobnoustroje - bakterie, wirusy i grzyby. Stąd wykorzystywanie tego gazu do przemywania zakażonych ran, odkażania narzędzi chirurgicznych czy uzdatniania wody.

W medycynie ozon został użyty po raz pierwszy przez C. Lendlera w 1870 roku do oczyszczania krwi.

Ozon wykorzystywany w medycynie jest zawsze mieszanką czystego ozonu i czystego tlenu. W zależności od sposobu stosowania stężenie ozonu waha się od 0,05 do 5 proc.
Bardzo silne właściwości bakterio i grzybobójcze, wysoka aktywność chemiczna, wybitne własności utleniające oraz brak odporności mikroorganizmów na ozon pozwala na jego szerokie zastosowanie w medycynie. Szczególnie korzystny okazuje się w leczeniu tych chorych, u których stwierdza się całkowitą odporność bakterii na różnego rodzaju antybiotyki i sulfonamidy.

Innym ważnym działaniem ozonu jest poprawa metabolizmu komórkowego przez zwiększenie dostarczania tlenu do tkanek, co przy braku możliwości magazynowania tlenu przez ustrój jest działaniem bardzo ważnym.

Właściwości chemiczne ozonu wykorzystywane są w ozonoterapii do leczenia zakażonych ran, odleżyn, oparzeń, owrzodzeń żylakowych, stanów zapalnych skóry, kości, zmian po naświetlaniu przy leczeniu przeciwnowotworowym, trudno gojących się przetok, czy też zapaleń i chorób zakaźnych niektórych narządów wewnętrznych. Szczególnie w tych przypadkach, gdy nie przynosi efektu leczenie antybiotykami z powodu odporności bakterii lub ograniczonego dostępu leków do miejsca zakażenia.

Ozon nawet podany w formie gazu bezpośrednio do naczynia krwionośnego natychmiast ulega rozpuszczeniu w osoczu oraz łączy się z hemoglobiną krwinek czerwonych. Posiada bowiem znacznie większe powinowactwo do hemoglobiny erytrocytów niż tlen. Te fizyczne właściwości ozonu wykorzystywane są w leczeniu niedokrwienia narządów i tkanek spowodowanych miażdżycą tętnic - niedokrwienia mózgu, serca i kończyn dolnych oraz innych części ciała. Ozon jako bardziej wartościowy energetycznie od tlenu dostarczony do niedokrwionych z powodu miażdżycy tkanek i narządów poprawia ich utlenowienie i przyspiesza metabolizm komórkowy. Poprawia w ten sposób funkcje organów i narządów oraz zapobiega zagrażającej martwicy tkanek.

Wykorzystywany jest do dezynfekcji ran różnego pochodzenia oraz w chorobach wywołanych przez bakterie lub wirusy. W przypadku terapii niskich stężeń, pobudzone zostają naturalne zdolności odpornościowe organizmu - ozon aktywuje system immunologiczny. Pod jego wpływem system odpornościowy produkuje cytokinę, interferony oraz interleukiny. Substancje te kontrolują procesy zapalne oraz działanie i dojrzewanie komórek układu odpornościowego, zapoczątkowując proces pozytywnych zmian w systemie immunologicznym, które prowadzą do przeciwstawienia się i zwalczania czynników chorobowych. Stosowanie ozonoterapii jest świetną metodą pobudzania sytemu immunologicznego u pacjentów z zespołem obniżonej odporności lub z jej brakiem.

Ozonoterapia może być stosowana w różny sposób. Najczęstszą formą są wlewy dożylne ozonowanych płynów lub autohemotransfusja, czyli przetaczanie ozonowanej własnej krwi pacjenta. W niewielkiej ilości można podawać ozon bezpośrednio do tętnicy udowej, (szczególnie w przypadkach leczenia niedokrwienia kończyn w miażdżycy), a także bezpośrednio do tkanek – wstrzykując w okolice zakażonych tkanek lub podając do jam ciała, stawów czy przetok. Zewnętrznie można go stosować w formie gazu przepływającego przez szczelne rękawy zakładane na kończynę w okolicy owrzodzenia żylakowego, jak również w formie nasiękowej - za pomocą przymoczek, czy ozonowanych okładów, maści i nasączonych ozonem olejków. Nie należy jednak eksponować ozonu w formie gazu na błony śluzowe oraz wdychać bezpośrednio do płuc.

Terapię ozonową stosuje się przy leczeniu m.in.: cukrzycy, stopy cukrzycowej,zaburzeń układu krążenia, choroby wieńcowej, zmian miażdżycowych, zaburzeń ukrwienia kończyn, stanów przed i pozawałowych, udaru mózgu, alergii, chorób skóry (grzybica, róża, trądzik, egzemy), blizn pooperacyjnych i pooparzeniowych, niegojących się ran, chorób układu trawiennego (nieżyty żołądkowo-jelitowe, zapalenie jelita grubego, odbytnicy, wrzody żołądka, uszkodzenia wątroby, zapalenie trzustki), zwyrodnienia stawów i kręgosłupa, reumatyzmu, artretyzmu, żylaków i owrzodzeń żylakowych, hemoroidów, a także nerwic, migren, zespołu przewlekłego zmęczenia, niedowidzenia i chorób zapalnych w okulistyce, stwardnienia rozsianego (SM) niektórych zakażeń wirusowych i grzybicy, a nawet nadwagi czy zaburzeń pamięci. Dobre efekty daje ozonoterapia również w okresie rekonwalescencji po zabiegach. Ozon stosowany jest także jako terapia dodatkowa, uzupełniająca leczenie różnych odmian raka.

Przeciwwskazaniem do stosowania ozonoterapii jest nadczynność tarczycy.

By informować pacjentów, specjalistów, terapeutów oraz wszystkich innych zainteresowanych o ostatnich osiągnięciach w dziedzinie ozonoterapii utworzone zostało stowarzyszenie pod nazwą Medical Society for Ozone Application in Prevention and Therapy (Stowarzyszenie medyczne ds. ozonowej terapii zapobiegawczej), które zrzesza członków z całej Europy.

Zasłużony odpoczynek

Na pewno każdy z nas chociaż raz w życiu znalazł się w sytuacji, kiedy nie mógł sobie pozwolić na zasłużony odpoczynek.

Jest to szczególnie trudne dla osób, które muszą pracować w systemie zmianowym np pielęgniarka pracuje w szpitalu w przysłowiowy "piątek, świątek i niedzielę".

Takie osoby są ciągle zmęczone i śpiące, a na dodatek cierpią z powodu bardzo niskich wartości ciśnienia krwi.Gdy przychodzą z nocnej zmiany do domu, zmęczenie nie pozwala im usnąć w ciągu dnia, a kolejnej nocy podczas dyżuru tylko siłą woli zmuszają się do pracy. Nie pomagają litry wypijanej kawy.

Polecam wypróbować guaranę, roślinę znaną z silnych właściwości energetyzujących i podnoszących wytrzymałość.

Po tygodniu poczujecie, że coś się zmienia: na nocnych dyżurach nie trzeba będzie już walczyć z wszechogarniającym zmęczeniem, praca stanie się mniej stresująca i poczujecie znaczny przypływ energii. Również po pracy będziecie miec więcej siły do codziennych zajęć domowych. Z czasem znikną też nieprzyjemne objawy spowodowane zbyt niskim ciśnieniem krwi (bóle i zawroty głowy, ciągłe uczucie zimna, nawet podczas ciepłych dni, niechęć do wszelkiego wysiłku fizycznego).

Guarana towarzyszy mi już od lat. Stosuję ją w okresach przesileń pór roku oraz gdy jestem zmuszona do całonocnej intensywnej pracy. Polecam ją wszystkim , którzy prowadzą nieuregulowany, pełen stresów tryb życia oraz studentom, którzy muszą podołać męczącym i trudnym egzaminom. 

Od czasu, gdy stosuję Guaranę rozstałam się również z kawą, która nie była dla mnie przysmakiem, a jedynie sposobem na przetrwanie trudnych chwil.