Według naukowców z uniwersytetu w Goeteborgu, leczenie antybiotykami w pierwszym tygodniu życia trzykrotnie zwiększa ryzyko zachorowania na astmę w wieku późniejszym.
Badania prowadzone wśród 5 tys. dzieci urodzonych w 2003 r. dowodzą, że antybiotyki niszczą naturalną florę bakteryjną przez co zostają naruszone procesy rozwojowe systemu odpornościowego organizmu. U jednego na pięć dzieci z badanej grupy objawy astmy wystąpiły jednorazowo lub dwukrotnie. Co dwudzieste dziecko przeżyło co najmniej trzy lub więcej podobnych epizodów. Natomiast 4 proc. badanych dzieci było już leczonych przeciwko astmie przy użyciu kortyzonu. Wszystkie badane dzieci wcześniej leczono antybiotykami.
Związki pomiędzy kuracjami antybiotykowymi a występowaniem u dzieci objawów astmy i alergii znane były już wcześniej.
Do tej pory nie ustalono, czy u niemowląt astma pojawiała się przed kuracja antybiotykową czy podanie antybiotyków miało miejsce przed objawami astmy.
Podstawowe korzyści: *wspomaga utrzymanie właściwego poziomu cholesterolu i trójglicerydów *zawiera kwasy tłuszczowe EPA i DHA Omega 3 *może obniżyć ryzyko zachorowania na choroby serca *wspiera elastyczność stawów
Owoce morza bogate są w składniki odżywcze, jednakże badania wykazały, iż dieta Europejczyków często w pełni nie wykorzystuje tych fantastycznych darów natury.
Dlaczego ważne jest spożywanie odpowiedniej ilości kwasów Omega 3 (n-3)? Kwasy Omega 3 (n-3) są niezbędne do utrzymania dobrego stanu zdrowia. Organizm nie wytwarza ich niezależnie, a więc musi je uzyskać ze źródeł zewnętrznych. Niestety, kwasy Omega 3 (n-3) nie często występują w dzisiejszej diecie.
Główne źródło Omega 3: owoce morza, włączając łososia, śledzie, makrele, sardynki, oliwa z oliwek, olej lniany.
Niezbędne kwasy tłuszczowe Omega 3 - "niezbędne" ponieważ organizm nie produkuje ich samodzielnie i musi je uzyskać z źródeł pokarmowych *bogate źródło kwasów eikozapentaenowego (EPA) i dokozaheksaenowego (DHA), które są przetwarzane w organizmie na prostaglandyny *niezbędne do prawidłowego funkcjonowania części mózgu odpowiedzialnych za wzrok, koordynację, nastrój oraz zdolność uczenia się *pomagają także utrzymać właściwy poziom cholesterolu, odpowiedni poziom trójglicerydów we krwi *pomagają kontrolować ciśnienie oraz wspierać system immunologiczny *pomagają w stanach zapalnych Ważne informacje: Typową oznaką braku niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych jest sucha skóra. Niezbędne nienasycone kwasy tłuszczowe ulegają zniszczeniu przez podgrzewanie i działanie tlenu. Aby uniknąć szkodliwych tłuszczów - unikaj pokarmów smażonych, brązowego lub spalonego tłuszczu, tłuszczów nasyconych i pamiętaj o suplementacji niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych. Zapotrzebowanie organizmu jest uzależnione od Twojej masy ciała, diety i stylu życia.
Aż 40% pacjentów odwiedzających gabinet lekarski szuka porady z powodu dolegliwości dróg oddechowych.
W jednej trzeciej ich przyczyną jest alergia. Najczęściej na schorzenia dróg oddechowych cierpią dzieci oraz osoby w wieku podeszłym.
Błona śluzowa - ważny strażnik
Błona śluzowa dróg oddechowych stanowi ważną barierę obronna rganizmu. Zatrzymuje i pozbywa się intruzów poprzez odruch kichania czy kaszlu.
W czasie spoczynku dorosły człowiek wykonuje średnio 12 oddechów na minutę. W ciągu jednego dnia przez nasze drogi oddechowe przepływa prawie 9 tysięcy litrów powietrza, a w ciągu roku ponad 3 miliony. Wdychamy różnej wielkości cząsteczki chemiczne, drobnoustroje, takie jak bakterie, wirusy czy grzyby, a środowisko błony śluzowej stwarza korzystne warunki do ich rozmnażania. Dlatego większość przeziębień i zakażeń tak zwanych „grypowych” rozwija się właśnie w obrębie dróg oddechowych. Kaszel to poważny objaw choroby
Zapalenie błony śluzowej górnych i dolnych dróg oddechowych powoduje kaszel. Rodzaj kaszlu - suchy, napadowy lub mokry, świadczy o tym, gdzie zlokalizowany jest stan zapalny oraz jakie są jego przyczyny.
Kaszel jest poważnym objawem choroby. Jeśli utrzymuje się dłużej niż tydzień, szczególnie u dzieci, konieczne jest badanie lekarskie.
Infekcje górnych dróg oddechowych są często związane z osłabieniem systemu immunologicznego. W trakcie takiej infekcji może dojść do ostrego stanu zapalnego w obrębie zatok. Zapalenie zatok, któremu towarzyszy nieżyt błony śluzowej nosa, czyli katar, przy osłabieniu organizmu może prowadzić do rozwoju stanu zapalnego oskrzeli. Zainfekowana wydzielina spływa wówczas z zatok do gardła i powoduje reakcje zapalną w tchawicy i oskrzelach.
Innym powodem zapalenia oskrzeli może być np. dym tytoniowy lub zanieczyszczenia powietrza, które stale oddziałują na nabłonek oskrzeli. Podrażniona błona śluzowa staje się wtedy jeszcze bardziej podatna na infekcje.
90% wszystkich ostrych zapaleń oskrzeli u dzieci jest skutkiem zakażeń wirusowych. Naturalna pomoc
Aby złagodzić suchy, drażniący kaszel można w trakcie kąpieli dodać do wody tymianek - wdychane olejki eteryczne hamują odruch kaszlu.
Gdy kaszel przejdzie w wilgotny należy ułatwić proces wydalania wydzieliny.
Ważna jest obserwacja kaszlu u najmniejszych pacjentów. W przypadku kaszlu u małych dzieci, możemy nie zaobserwować wilgotnego kaszlu, z uwagi na to, iż maluchy często połykają wydzielinę.
Pamiętajmy, aby przy wilgotnym kaszlu dużo pić. Pomocne mogą być także tabletki z siemienia lnianego.
W walce z kaszlem pomogą nowoczesne leki homeopatyczne (np. Husteel, Tartephedreel N). Pobudzają one własne mechanizmy obronne organizmu - wzmacniają układ odpornościowy, a jednocześnie łagodzą dolegliwości związane z kaszlem.
Gdy kaszel jest długotrwały, pomocne będą krople doustne, skuteczne przy walce z suchym kaszlem, które zawierają też składnik działający wykrztuśnie, pomagając łagodnie pozbyć się lepkiej wydzieliny.
Kiedy do lekarza?
Rodziców szczególnie martwi kaszel u małych dzieci. Gdy kaszle niemowle terapię powinien zalecić lekarz. Gdy kaszel nasila się po kilku dniach lub trwa dłużej niż tydzień, bądź też towarzyszy mu wysoka gorączka, trzeba zasięgnąć opinii pediatry. Natychmiastowa konsultacja lekarska jest niezbędna, gdy malec: *ma kłopoty z przełykaniem *ma kłopoty z oddychaniem *ma sztywny kark *ma sine usta (posiniałe okolice ust) *wydaje świszczace dźwięki przy nabieraniu powietrza *ma gorączkę powyżej 39 C
Naturalna pomoc gdy dokucza kaszel
Kaszel to mechanizm, który pomaga oczyścić drogi oddechowe z wydzieliny; jeśli dziecku, poza tym objawem, nic nie dokucza, nie ma konieczności, aby hamować kaszel *przy wilgotnym kaszlu należy dużo pić - najlepsze będą ciepłe napoje np. herbata z malwy *warto ograniczyć podawanie mleka w trakcie infekcji - mleko może powodować zagęszczenie wydzieliny, która będzie bardziej podrażniać gardło *nawilżaj powietrze w pokoju, w którym przebywa pacjent *oklepuj kaszlącego pacjenta kilka razy dziennie (szczególnie kaszlące dzieci)
Na stronie internetowej Natural History Museum w Londynie http://www.nhm.ac.uk została umieszczona baza roślin i grzybów stosowanych w produkcji leków homeopatycznych.
Oprócz szczegółów dotyczących setek roślin i grzybów, zawiera ona też informacje na temat porostów oraz brązowych i czerwonych alg morskich. Dzięki umieszczeniu bazy na stronie internetowej, informacje w niej zawarte mogą być zmieniane i aktualizowane zgodnie z obecną nomenklaturą botaniczną.
Rośliny wykorzystywane do produkcji leków homeopatycznych to przede wszystkim rośliny kwiatowe, choć drzewa iglaste, paprocie i grzyby również są popularne.
Na stronie nie znalazły się środki wykorzystywane w homeopatii pochodzenia zwierzęcego i mineralnego.
,,Homeopatia… leczy więcej przypadków niż inna metoda leczenia i bez wątpienia jest bezpieczniejszą, tańszą oraz najbardziej kompletną nauką medyczną." Mahatma Gandhi
Homeopatia jest stosunkowo młodą dziedziną medycyny, która rozwija się wyjątkowo dynamicznie. Po przeszło dwustu latach od odkrycia jej zasad homeopatia klasyczna została wzbogacona o nowoczesną homeopatię kliniczną, homotoksykologię, izopatię.
Leki stosowane w homeopatii powodują powstanie obrazu klinicznego choroby podobnego do wywołanego przez daną chorobę i mają za zadanie pobudzić organizm pacjenta do walki, samoobrony, samoregulacji. Leki homeopatyczne dają choremu organizmowi ukierunkowany impuls, aby rozwinął własne siły obronne i uporządkował utraconą równowagę.
Dziś, w odróżnieniu od pierwotnej koncepcji homeopatii klasycznej, gdy pacjent był leczony wyłącznie jednym, dobranym indywidualnie lekiem, najczęściej łączy się różne typy terapii homeopatycznej, włączając do leczenia, w uzasadnionych przypadkach, także leki chemiczne.
Nowoczesna homeopatia traktuje człowieka całościowo (holistycznie) - lekarz ocenia nie tylko obecne, konkretne objawy, z którymi zgłosił się do niego pacjent, ale szuka przyczyn choroby, zwraca uwagę na dietę, tryb życia). Terapia ta znajduje zastosowanie w leczeniu chorób ostrych i przewlekłych. Jej stosowanie jest popierane przez Światową Organizację Zdrowia (WHO).
Sławni ludzie, którzy efektywnie stosowali homeopatię, to między innymi: *Rodzina Królewska Wielkiej Brytanii, *Mahatma Gandhi, *Matka Teresa, *Mark Twain, *Tina Turner, *John D. Rockefeller Sr, *Paul McCartney, *i inni.
Homeopatia jest popularna w wielu krajach, takich jak: Anglia, Australia, Nowa Zelandia, Indie, Rosja, Brazylia i wielu innych. W Wielkiej Brytanii około 42% lekarzy pierwszego kontaktu odsyła swoich pacjentów do lekarzy homeopatów. Kurs homeopatii należy do najpopularniejszych studiów podyplomowych wśród brytyjskich absolwentów medycyny.
Na całym świecie działają szpitale homeopatyczne, na przykład w Wielkiej Brytanii, Francji, Indiach i wielu innych krajach.
Szkoły homeopatii:
Homeopatia klasyczna: powstanie homeopatii datuje się na rok 1790, kiedy to Samuel Hahnemann wprowadził zasadę "similia similibus curentur" (podobne leczy się podobnym) - wykorzystywał pojedyncze leki dobrane do indywidualnej konstytucji (typu) pacjenta i obrazu choroby.
Homeopatia kliniczna: szukając odpowiedniego leku bazuje na głównych objawach klinicznych (konstytucja, czyli typ pacjenta gra mniejszą rolę), wykorzystując leki złożone (zawierające kilka substancji leczniczych w jednym preparacie). Jest zazwyczaj stosowana w ostrych schorzeniach.
Homotoksykologia stanowi rozwinięcie homeopatii. Nauka ta traktuje wszystkie choroby jako procesy obronne przeciwko homotoksynom, czyli truciznom generowanym przez organizm lub wprowadzanym do niego m.in. z pokarmem czy powietrzem. Według homotoksykologii choroby są następstwem działań obronnych ustroju skierowanych na eliminację homotoksyn. Ich objawy powstają w wyniku przeładowania organizmu homotoksynami, które nie mogą zostać zneutralizowane i wydalone, ponieważ siły odpornościowe ustroju nie są już w stanie stawiać im oporu. Jeśli homotoksyny nie zostaną wydalone, gromadzą się w organizmie i powodują przejście choroby w stan przewlekły. Zdrowie to przywrócenie zaburzonego przez toksyny stanu równowagi. Zasady homotoksykologii opracował Hans–Heinrich Reckeweg. Zgodnie z nimi wszystkie procesy i objawy, które nazywamy chorobami są wyrazem tego, że organizm walczy z toksynami: chce je unieszkodliwić i wydalić. Według homotoksykologii, w przypadku procesów chorobowych mamy do czynienia z biologicznymi, celowymi procesami, których celem jest walka organizmu z toksynami i jego „odtrucie”. Podczas gdy homeopatia klasyczna stawiała na silne rozcieńczenia pojedynczych substancji – homotoksykologia opiera się na silnych stężeniach substancji w lekach złożonych. Leki te maja konkretne wskazania terapeutyczne. Są stosowane w terapii chorób ostrych i przewlekłych.
Izopatia to nurt homeopatii oparty na zasadzie „to samo leczy to samo”. Zatem, w celach terapeutycznych, wykorzystywane są patogeniczne substancje, które wywołały daną chorobę (podobnie jak podczas szczepień ochronnych).
Leki homeopatyczne działają według zasady "similia similibus curantur" (podobne leczymy podobnym), czyli na naszą dolegliwość dobieramy lek, który w dużej dawce wywołałby objawy jak najbliższe tym, które nam dokuczają. Podajemy więc bardzo, bardzo małe dawki takiej substancji leczniczej, aby zmobilizować organizm do działania. Wówczas nasz ustrój w naturalny sposób zwalcza chorobę. W homeopatii staramy się pobudzić organizm pacjenta do walki, samoobrony, samoregulacji. Nie wyręczamy ustroju w jego naturalnych funkcjach. Leki homeopatyczne dają choremu ustrojowi ukierunkowany impuls, aby rozwinął własne siły obronne i uporządkował zakłóconą równowagę wewnętrzną - przyczynę choroby.
Bezpieczna terapia...
Leki homeopatyczne mogą mieć w swoim składzie znajdujące się w przyrodzie składniki roślinne, zwierzęce, mineralne. Nasz organizm znacznie łatwiej przyswaja, przetwarza i reaguje na elementy pochodzące z innych organizmów żywych lub środowiska naturalnego niż preparaty syntetyczne. Naturalne substancje aktywne są specjalnie rozcieńczane (stosujemy najmniejszą możliwą dawkę) i dynamizowane ("uaktywniane") - nie są więc toksyczne dla pacjenta. Z uwagi na to, że leki homeopatyczne nie mają skutków ubocznych i nie wchodzą w interakcje z innymi lekami, mogą je stosować nie tylko dorośli, ale także osoby wymagające szczególnie ostrożnego podejścia - niemowlęta i małe dzieci, kobiety w ciąży, mamy karmiące, osoby starsze.
Leki pojedyncze i złożone....
Lekarz ma do wyboru preparaty pojedyncze (jeden składnik) lub złożone (kilka różnych składników). Pojedyncze składniki zawarte w preparatach złożonych uzupełniają się i wzmacniają, przez co uzyskuje się szersze spektrum ich działania. Preparat złożony Euphorbium compositum S (spray na katar) zawiera w swoim składzie np. wilczomlecz żywiconośny, który działa m.in. na nieżyt nosa i zatok; sasankę łąkową, która działa m.in. na gęstą, lepką wydzielinę z nosa; jodek rtęci, który działa m.in. na ostry, wodnisty katar oraz kilka innych substancji, które odpowiadają m.in. za regenerację błony śluzowej nosa, leczenie zapalenia zatok czy kataru siennego. Dzięki różnorodności składników lek pomaga "zaatakować" chorobę na wielu płaszczyznach.
Pomoc w różnych schorzeniach...
Leczenie homeopatyczne można stosować w wielu schorzeniach. Pomaga zarówno w tak powszechnych dolegliwościach jak katar, zapalenie zatok, kaszel, stany niepokoju u dzieci, grypa i inne infekcje wirusowe, a także w kontuzjach i urazach, chorobie lokomocyjnej, zaburzeniach żołądkowo-jelitowych, klimakterium. Preparaty homeopatyczne stosowane są również w zaburzeniach układu limfatycznego, chorobie zwyrodnieniowej, stanach napięcia psychicznego. Wykorzystuje się je także w terapii przewlekłych i poważnych schorzeń oraz chorób cywilizacyjnych.
Pomagają bowiem usunąć długotrwale blokady regulacyjne, które upośledzają zdolność organizmu do samodzielnej obrony i eliminacji homotoksyn (substancji szkodliwych dla organizmu ludzkiego).
Podstawowe zasady stosowania leków homeopatycznych.
*Pamiętaj o przyjmowaniu leku według wskazań. Jeśli lek ma być przyjmowany trzy razy dziennie, stosuj się do tych zaleceń. Brak systematyczności może wpłynąć na skuteczność terapii.
*Przyjmuj leki pół godziny przed lub po posiłku.
*Nie popijaj leku dużą ilością płynów.
*Podczas terapii unikaj stosowania mięty, która osłabia działanie leków homeopatycznych (miętowa pasta do zębów, herbata, guma do żucia) lub zachowaj półgodzinny odstęp przed/po zastosowaniu leku.
*W trakcie terapii unikaj także stosowania kamfory i aromatycznych olejków eterycznych (np. rumianku, eukaliptusa), bowiem substancje te mogą osłabić lub uniemożliwić działanie środków leczniczych.
*W trakcie terapii zadbaj o dietę - pamiętaj o lekkostrawnych posiłkach, unikaj mocnych przypraw (pieprz, czosnek, cebula, ostra papryka, sól w dużych ilościach, itp.), nadmiaru cukru, kawy, alkoholu i czekolady.
*Jeśli stosujesz krople doustne (na bazie alkoholu) u dzieci, pamiętaj, iż pociechom do 10 roku życia podajemy preparaty według zasady: 1 kropla x wiek pacjenta (w jednej dawce trzylatek może przyjąć 3 krople leku, a pięciolatek 5 kropli).
W 10 kroplach Traumeel S znajduje się tyle alkoholu, ile zawiera 20 ml (ok. dwie łyżki stołowe) soku jabłkowego.
Posty
