JAK ASPARTAM (I GLUTAMINIAN) DOKONUJE ZNISZCZEŃ?

Asparaginian i glutaminian działają w mózgu jak neuroprzekaźniki ułatwiając przepływ informacji z neuronu do neuronu. 

Nadmiar tych substancji w mózgu prowadzi do śmierci pewnych neuronów, gdyż umożliwia napływ zbyt dużej ilości wapnia do komórek. Nadmiar wapnia prowadzi z kolei do powstawania zbyt dużej liczby wolnych rodników, które zabijają komórki. Ponieważ nadmiar asparaginianu bądź glutaminianu może doprowadzić do uszkodzeń komórek nerwowych, substancje te nazywane są “toksynami pobudzającymi” - pobudzają komórki nerwowe do śmierci.

Kwas asparaginowy należy do aminokwasów. Przyjęty w wolnej postaci (nie związany z proteinami) znacznie podnosi poziom asparaginianu oraz glutaminianu w osoczu krwi.
Nadmiar asparaginianu i glutaminianu w osoczu krwi występujący wkrótce po spożyciu aspartamu albo produktów zawierających wolny kwas glutaminowy (prekursor glutaminianowy) prowadzi do wytworzenia wysokiego poziomu tych neuroprzekaźników w pewnych obszarach mózgu.

Dzieje się tak, kiedy bariera naczyniowo-mózgowa (BBB5), która normalnie chroni mózg przed nadmiarem glutaminianu i asparaginianu, podobnie jak przed toksynami, nie została w pełni wykształcona w dzieciństwie,  nie w pełni chroni wszystkie obszary mózgu,  jest uszkodzona na skutek stale powtarzających się, niekorzystnych warunków i  pozwala na pewien przeciek nadmiaru asparaginianu i glutaminianu do mózgu, mimo iż jest w pełni sprawna.

Nadmiar glutaminianu i asparaginianu z wolna zaczyna niszczyć neurony. Zdecydowana większość (ponad 75 %) komórek nerwowych w określonym obszarze mózgu zostaje uśmiercona, zanim pojawią się jakiekolwiek kliniczne objawy przewlekłej choroby. Do licznych schorzeń, których występowanie w udowodniony sposób wiąże się z uszkodzeniami wywołanymi przez długotrwałe oddziaływanie aminokwasu, należą między innymi: stwardnienie rozsiane, stwardnienie zanikowe boczne, utrata pamięci, zaburzenia hormonalne, utrata słuchu, epilepsja, choroba Alzheimera, choroba Parkinsona, hipoglikemia, otępienie towarzyszące AIDS, zmiany chorobowe mózgu i zaburzenia neuroendokrynologiczne.

Toksyny pobudzające stanowią wielkie zagrożenie dla dzieci, kobiet w ciąży, osób starszych oraz ludzi z przewlekłymi problemami zdrowotnymi. Nawet Federacja Amerykańskich Towarzystw Biologii Eksperymentalnej (FA-SEB), zazwyczaj naśladująca Urząd ds. Leków i Żywności, stwierdziła ostatnio, że “jest rzeczą rozsądną, aby kobiety w ciąży, niemowlęta i dzieci unikały dodatków zawierających kwas L-glutaminowy. Istniejące dowody potencjalnej reakcji wydzielania wewnętrznego, to jest podniesienie poziomu kortyzonu i prolaktyny, a także zróżnicowane reakcje mężczyzn i kobiet, wskazują na powiązanie neuroendokrynologiczne, toteż należy unikać podawania kwasu Lglutaminowego kobietom w wieku rozrodczym, jak również osobom cierpiącym na psychozę maniakalno-depresyjną”. Kwas asparaginowy z aspartamu wywiera na ciało takie same szkodliwe działanie, co kwas glutaminowy.

W chwili obecnej trwają dyskusje nad mechanizmem reakcji na nadmiar wolnego glutaminianu i asparaginianu. W raporcie skierowanym do FDA (Urząd ds. Leków i Żywności) do takich reakcji zaliczono: bóle głowy/migreny, mdłości, bóle brzucha, znużenie (blokada prawidłowego napływu glukozy do mózgu), problemy ze snem, zaburzenia widzenia, napady niepokoju, depresję i astmę.

Osoby cierpiące z powodu aspartamu często uskarżają się na utratę pamięci. Jak na ironię, w roku 1987 G.D. Searle, producent aspartamu, rozpoczął prace nad lekiem mającym zwalczyć utratę pamięci wywoływaną przez uszkodzenia, których przyczyną są aminokwasy.

Blaylock jest jednym z wielu naukowców oraz lekarzy wyrażających troskę z powodu zniszczeń wywoływanych przez pobudzające aminokwasy trafiające do organizmu w wyniku spożycia aspartamu i MSG. Jednym spośród licznego grona ekspertów, którzy wyrazili zaniepokojenie z powodu uszkodzeń wywoływanych przez asparaginiany i glutaminiany, jest specjalizująca się w projektowaniu badań dr psychologii eksperymentalnej Adrienne Samuels. Kolejnym z nich jest dr John Olney, profesor wydziału psychiatrii Szkoły Medycznej na Uniwersytecie Waszyngtońskim, naukowiec i badacz w dziedzinie neurologii, światowy autorytet w dziedzinie toksyn pobudzających. (W roku 1971 poinformował Searle, że kwas asparaginowy spowodował powstanie dziur w mózgu myszy). Do tej dwójki należy dodać także Francisa J. Waickmana, doktora medycyny, laureata nagród Rinkela i Formana, specjalisty w zakresie pediatrii, alergii oraz immunologii.

Inni naukowcy wyrażający podobne poglądy to doktor medycyny i dyplomowany patolog sądowy John R. Hain oraz doktor medycyny, członek Amerykańskiego Kolegium Lekarskiego i Kolegium Pulmonologii, specjalista diabetyk, H.J. Roberts, który wybrany został przez ogólnokrajowe czasopismo medyczne na “Najlepszego Lekarza w Stanach Zjednoczonych”.

Do tej grupy dodać należy także Johna Samuelsa, który opracował listę badań naukowych jednoznacznie wykazujących szkodliwość spożywania nadmiernych ilości wolnego kwasu asparaginowego i glutaminowego. 

Do tej długiej listy dodać można jeszcze wiele innych nazwisk.

KWAS ASPARAGINOWY (40% ASPARTAMU)

Dr Russell L. Blaylock, profesor neurochirurgii Uniwersytetu Medycznego w Missisipi, opublikował książkę opisującą szczegółowo zniszczenia spowodowane spożywaniem nadmiernej ilości kwasu asparaginowego z aspartamu. 

99 procent glutaminianu sodu to kwas glutaminowy. Zniszczenia, jakie on powoduje, są również omówione w książce Blaylocka. Blaylock przytacza blisko 500 naukowych źródeł, aby wykazać, że nadmiar występujących w żywności wolnych aminokwasów, takich jak kwas asparaginowy czy glutaminowy, wywołuje szereg poważnych, chronicznych zaburzeń neurologicznych oraz wiele innych niepokojących symptomów.

Przesilenie wiosenne – znowu?

Polska leży w szerokości geograficznej, w której rytm biologiczny podzielony jest wyraźnie na cztery pory roku. 

Na nieszczęście dla ludzi, ten podział ma wpływ na naszą aktywność fizyczną i umysłową. Nasz rytm biologiczny podzielony jest więc na okres bardzo aktywny, jak lato, i czas skłaniający do wyciszenia, jak zima. Ludzie nie zasypiają na czas pochmurnych i chłodnych miesięcy, funkcjonują w zwolnionym tempie i często towarzyszy im smutek oraz apatia.

Z poprawą nastroju idzie w parze ujawniający się brak sił. Wyciszony przez zimowe miesiące organizm ma za mało energii na szybkie „wejście na obroty” wiosną.Przesilenie? Naturalnie!Problemy okresu przejściowego między porami roku są sprawą naturalną. Każda kolejna wiosna wymaga od nas adaptacji do zmieniającej się aury. Kolejna filiżanka kawy lub mocny drink mogą przynieść tylko doraźną pomoc, bo problem jest poważniejszy.Wzmacniamy odporność? Naturalnie!

Podstawą do poprawy kondycji organizmu jest wzmocnienie jego odporności. Spróbujmy wzbogacić dietę o możliwie największą ilość warzyw i owoców, bowiem witaminy w nich zawarte pomogą zregenerować organizm.Skutki przesilenia wiosennego pomoże zminimalizować terapia wspierająca odporność, stymulująca organizm do obrony. 

Engystol, złożony preparat homeopatyczny w postaci tabletek podjęzykowych, wspiera regenerację osłabionego po zimie układu odpornościowego, a lepsza odporność to mniejsze ryzyko zachorowania na grypę lub przeziębienie. Terapia powinna trwać trzy tygodnie (w tym czasie należy zażywać po 1 tabletce 3 razy dziennie), a lek może być stosowany u niemowląt i małych dzieci.

Nie daj się przesileniu.W miarę możliwości, wykorzystajmy zaległy urlop poza miastem, obcując z budzącą się do życia przyrodą. Istotnym elementem każdego dnia powinien stać się ruch, który jest niezbędny dla prawidłowego funkcjonowania serca i układu krążenia. Aktywność fizyczna pozwoli zwalczyć senność i uczucie nieustannego zmęczenia. Do arsenału środków, pomocnych w przetrwaniu przesilenia, dołączmy sen, w ilości minimum ośmiu godzin dziennie. 

Ma on nie tylko działanie regenerujące, ale także antystresowe.

Antybiotyki - cóż to za leki?

Zdarza się, że maluchowi trzeba podać antybiotyk. 

Rodzice martwią się szczególnie wówczas, gdy jest to kolejny antybiotyk w danym sezonie. Cóż więc są to za leki i jak najlepiej zadbać o kondycję dziecka w trakcie antybiotykoterapii?

Antybiotyki to ważne leki, które są stosowane w leczeniu chorób bateryjnych już od początku lat 40- tych minionego stulecia. Stanowią grupę leków niszczących lub hamujących rozwój bakterii. Obecnie są one powszechnie używane nie tylko w medycynie, ale również w weterynarii i rolnictwie. Jednak z powodu narastającej oporności bakterii poszukuje się wciąż nowych, coraz bardziej skutecznych antybiotyków.

Oporność bakterii na działanie antybiotyków wynika m.in. z nadużywania antybiotyków w leczeniu infekcji wirusowych. Warto pamiętać, iż antybiotyk działa na żywy organizm, jakim jest bakteria, natomiast nie jest w stanie „zlikwidować”, unieaktywnić wirusa. Organizm adaptuje się do danego leku, a potem, gdy trzeba zareagować w przypadku infekcji bakteryjnej, dany lek już nie zadziała. Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) apeluje o ograniczenie użycia antybiotyków, szczególnie w zakażeniach wirusowych.

Według ESAC (Europejski Monitoring Spożycia Leków Przeciwbakteryjnych), Polska plasuje się w ścisłej czołówce krajów pod względem spożycia antybiotyków, podczas gdy ilość stosowanych antybiotyków w innych krajach Europy (np. w Szwecji, Niemczech, Austrii, itd.) spada.
W wielu krajach Unii Europejskiej prowadzone są specjalne programy mające na celu obniżenie stosowania antybiotyków, szczególnie w przypadkach infekcji wirusowych. 

Przykładem takich rekomendacji jest Szwedzka Strategia Racjonalnego Stosowania Leków Przeciwbakteryjnych - Przeciw Lekooporności (STRAMA). Program ten działa od 1995 roku i cieszy się poparciem szwedzkiego rządu. W ramach programu opracowywane są wytyczne dla lekarzy, jak stosować antybiotyki w poszczególnych chorobach.

W czasie stosowania antybiotyków ulega zaburzeniu nasza własna flora bakteryjna i dlatego zwykle zaleca się odpowiednie leki osłonowe oraz probiotyki, pozwalające odbudować niezbędną ochronę. Rekonwalescencja organizmu jest konieczna do regeneracji układu immunologicznego, który musi ponownie osiągnąć pełna sprawność. Ustrój człowieka potrzebuje również czasu, aby usunąć pozostałości po antybiotykach. Nawet 20% antybiotyku w postaci niezmienionej lub jako metabolity zostaje zatrzymane w organizmie. Warto zatem zadbać o usunięcie tychże pozostałości.

Coraz częściej myślimy o oczyszczeniu organizmu z toksyn, także tych polekowych. Jest to szczególnie ważne u tych dzieci, które często przyjmowały, bądź przyjmują antybiotyki. Lymphomyosot, złożony lek homeopatyczny w postaci tabletek i kropli doustnych, stosowany w trakcie antybiotykoterapii redukuje działania niepożądane antybiotyków, a poprawiając drenaż limfy stymuluje wydalanie toksyn polekowych oraz bakteryjnych. 

Terapia oczyszczająca po antybiotykoterapii powinna trwać 2-3 tygodnie.

Dwulicowy gen Alzheimera

44-letni obecnie mężczyzna z dwiema kopiami genu zwanego APP po raz pierwszy zaczął wykazywać objawy choroby Alzheimera po trzydziestce. 

Natomiast jego krewni z pojedynczymi kopiami - w tym 88-letnia ciotka - nie chorują.

Jak wykazali naukowcy z instytutu Carlo Besta w Mediolanie, mutacja genu APP odziedziczona po obojgu rodzicach powoduje wystąpienie choroby Alzheimera, podczas gdy odziedziczenie tylko jednej kopii chroni przed chorobą. Odkrycie może doprowadzić do opracowania nowych metod leczenia. Pod wpływem genu powstaje białko zwane A-beta. Gdy dana osoba ma jedną kopię APP, A-beta zapobiega powstawaniu w mózgu patologicznych złogów, podczas gdy przy dwóch kopiach zmienione białko przyczynia się do powstawania takich zmian. 

Lek działający podobnie jak "przeciwzłogowa" odmiana białka A-beta mógłby hamować rozwój zmian w mózgu.

Zdobywca nagrody Nobla omawia działanie homeopatycznych rozcieńczeń

Profesor Luc Montagnier to francuski wirusolog, jeden ze współodkrywców wirusa HIV, za co otrzymał – wraz z zespołem – Nagrodę Nobla w 2008 roku. 

W swoich  badaniach przeprowadził serię rygorystycznych doświadczeń dotyczących właściwości elektromagnetycznych wysoko rozcieńczonych materiałów biologicznych.

Badania wykazały, że niektóre sekwencje DNA bakterii są w stanie wywołać fale elektromagnetyczne w wysoko rozcieńczonych roztworach wodnych. Wydaje się to być wywołane zjawiskiem rezonansu, spowodowanego przez tło otoczenia elektromagnetycznego o bardzo niskiej częstotliwości fal. Naukowcy wykorzystali roztwory wodne, które zostały pobudzone i stopniowo rozcieńczone (naukowcy podkreślili, że roztwory były "mocno wstrząsane" i że krok ten był "niezbędny dla generowania sygnałów"). Innymi słowy postępowali według zasady homeopatycznego potencjonowania, chociaż słowo "homeopatia" nie jest wymienione w artykule.

Naukowcy odkryli, że chorobotwórcze bakterie i wirusy pozostawiają wyraźny elektromagnetyczny „podpis” w rozcieńczeniach od 10-5 do 10-12 (odpowiadających rozcieńczeniem homeopatycznym od 5D do 12D) i te niewielkie fragmenty DNA (odpowiedzialne za chorobotwórczość) były wyłącznie odpowiedzialne za sygnał elektromagnetyczny. Naukowcy zauważyli również, że w jednym eksperymencie stwierdzono znaczące wyniki w rozcieńczeniu tak wysokim jak 10-18 (odpowiednik rozcieńczenia homeopatycznego 18D). Elektromagnetyczny „podpis” zmieniał się wraz z poziomem rozcieńczenia, ale w stężeniu początkowym pozostawał niezmienny – nawet po zniszczeniu pozostałych fragmentów DNA przez czynniki chemiczne.

Zauważyli oni również, że sygnał elektromagnetyczny był niszczony podczas ogrzewania lub zamrażania próbki. W badaniu krzyżowym stwierdzono także, że jeśli próbka ujemna zostanie pozostawiona razem z próbką pozytywną na kilka godzin, to próbka ujemna będzie hamowała pozytywny sygnał tej drugiej próbki. Naukowcy uważają, że podczas procesu rozcieńczania pojawiają się w próbkach specyficzne formy nanostruktur wodnych, które są odpowiedzialne za mierzalny efekt oddziaływania elektromagnetycznego.

Naukowcy wykryli również ten sam sygnał elektromagnetyczny w osoczu i w DNA pochodzącym z osocza pacjentów cierpiących na chorobę Alzheimera, chorobę Parkinsona, stwardnienie rozsiane i reumatoidalne zapalenie stawów.

Doświadczenie to stanowi ważny wkład do wciąż rosnącej bazy przeprowadzonych badań potwierdzających działanie homeopatii.

Witamina E

Cholesterol, żylaki, wrzody i martwica.

Witamina E jest rozpuszczalna w tłuszczach, w związku z tym najlepiej przyjmować ją wraz z lecytyną, która zwiększa jej przyswajanie.Stąd jej działanie na naczynia wieńcowe nie da się porównać z żadnym chemicznym lekiem. Tokoferol w wnika do środka cząsteczki cholesterolu
LDL i blokuje proces utleniania, zapobiegając początkom wielu chorób, szczególnie choroby wieńcowej. Wg. Badań Ishwarlala Jialali z Uniwersytetu w Dallas, już po 3 miesiącach diety z obecnością 800j.m. witaminy E dziennie, zmniejsza się utlenianie cholesterolu o 40%.
Dzięki stosowaniu naturalnych tokoferoli jako VitaminE (z obecnością specjalnych białek - chelatów), masz szanse na stopniowe oczyszczanie naczyń wieńcowych z cholesterolu i zwiększanie się ich światła.

Dr Shute za pomocą doustnie podawanej witaminy E leczył martwicę stopy u pacjentów z cukrzycą. Tkanka martwicza samoczynnie ulegała oddzieleniu, przez co obywało się bez interwencji chirurgicznej. Krwinki białe należące do układu odpornościowego, pochłaniały i trawiły obumarłe komórki wytwarzając linię graniczną, wzdłuż której oddzielała się martwa część.

Potencja seksualna, niepłodność, problemy hormonalne, menopauza.

Witamina E jest doskonale znana z korzystnego działania na płodność i potencje seksualną. Sama nazwa toko (tokos) - potomstwo, ferre (phero)-przynosić, świadczy o jej ważnej roli w czynności
reprodukcyjnej organizmu. Razem z cynkiem, witamina C, prokseroniną i fitocydami, witamina E przeciwdziała krwotokom i poronieniom. Sprzyja zdrowemu rozwojowi ciąży i płodu, zabezpieczając go przed uszkodzeniami, które z braku antyoksydantów (w tym wit. E) mogą powodować w starszym wieku niemowlęcym, przedszkolnym lub szkolnym, wiele poważnych chorób degeneracyjnych.

Witamina E wraz z argininą , witaminą C i cynkiem, bierze aktywny udział w procesie tworzenia spermy oraz długiej aktywności i życia plemników.

Leki hormonalne i doustne środki antykoncepcyjne często powodują wiele niepożądanych działań takich jak: przyrost masy ciała, zatrzymywanie wody (obrzęki). Wynikiem tego jest duży niedobór
witaminy E, na którą w takich przypadkach jest większe zapotrzebowanie, gdyż syntetyczny estrogen może neutralizować witaminę E.

System immunologiczny odnowiony, nowotwory i nietypowe inne przypadki.

System immunologiczny człowieka może być dość słaby lub z wiekiem starzeje się wraz z innymi organami. Wtedy komórki odpornościowe pracują mniej wydajnie, w wyniku czego organizm staje się coraz bardziej podatny na różnego typu zakażenia. Zwykłe zaziębienie może trwać nawet tygodniami. Grypa, dla bardzo osłabionego lub dla starszego organizmu może okazać się bardzo groźna - może być śmiertelnym zagrożeniem.

Poprawa zdolności obronnych. 

Dr Simin Meydani z Tufts Univerity, przez 4 miesiące, 88 zdrowym osobom w wieku co najmniej 65 lat podawał od 60 do 800j.m. witaminy E lub placebo. Następnie wszystkich pacjentów zaszczepiono przeciwko wirusowemy zapaleniu wątroby typu B. Stwierdzono, że u osób które przyjmowały dziennie co najmniej 200 j.m. witaminy E lub więcej nastąpiła duża poprawa zdolności obronnych
organizmu. Ilość wytworzonych przeciwciał przeciw wirusom wątroby typu B była 6-krotnie większa niż u osób , którym podawano placebo. Ponadto zaobserwowano, zdolność rozmnażania się białych krwinek większa nawet o 50%, co pomogło podjąć walkę z zakażeniem. Udowodniono w ten sposób,
iż wraz z procesem starzenia się organizmu (który zachodzi wraz z dniem urodzenia), Ty również jeśli nie chcesz - nie musisz starzeć się i zapadać coraz bardziej na zdrowiu - udowodniono, iż słabnący dotychczas z wiekiem układ obronny organizmu odbudował się w szybkim tempie, do poziomu spotykanego u młodych osób, a "jesień życia" może być również pogodna!

Nowotwory. 

Witamina E posiada wyjątkową zdolność unieszkodliwiania wolnych rodników. Jako antyutleniacz, witamina E najskuteczniej działa w obecności witaminy C i koenzymu Q-10 (ubichinon). Działa też
synergicznie z selenem niezbędnym w chorobach nowotworowych, wzmacniając jego siłę działania. Biochemik dr R.Shamberger wraz z innymi naukowcami wykazali, że witamina E wraz z pozostałymi przeciwutleniaczami (wita. C, beta caroten, selen, cynk, coenzym Q10, luteina, glutation itp.) ma zdolność powstrzymywania rozwijania się nowotworów poprzez hamowanie działania związków rakotwórczych.

(Dzialanie to dotyczy przede wszystkim niedopuszczania do pojawiania się nowotworu, nie zaś jego wyleczania.)