Kofeina zawarta w guaranie, zwana również guaraniną, działa wraz z innymi substancjami zawartymi w tej roślinie, dając w sumie inny efekt niż sama kofeina, zawarta np. w kawie.
Ponadto działanie guaraniny nie daje tak gwałtownych reakcji fizycznych, jakie wywiera na nas kawa. Bezpieczeństwo stosowania guarany Guarana wykorzystywana jest w regionie Amazonki od tysięcy lat, bez jakiejkolwiek szkody dla organizmu. Obecnie, w okresie zwiększonego zainteresowania tą rośliną, przeprowadzono wiele badań, również klinicznych, które określiły bezpieczne dawki guarany.
Stwierdzono także, że od guarany nie można się uzależnić i nie wykazuje ona negatywnego wpływu na sen, co ma miejsce w przypadku kofeiny. Guarana jest łagodniejsza dla układu pokarmowego niż większość innych postaci kofeiny. Dlatego też jest przez wiele osób preferowana jako alternatywa kawy.
Guarana to nie tylko tabletka, czy herbatka. Guarana to również piękna i oryginalna biżuteria kobiet i mężczyzn w Amazonii.
Zwiększa energię, bystrość umysłu, wzmaga koncentrację uwagi, usuwa zmęczenie, zwiększa przepływ krwi przez naczynia mózgowe, wzmaga wydzielanie hormonów i enzymów trawiennych, hamuje ośrodek snu i pobudza ośrodek czuwania, usprawnia przewodnictwo nerwowe, reguluje gospodarkę wodną w organizmie.
Gaurana należy do grupy substancji , działające stymulująco na ośrodkowy układ nerwowy. Powodują wydzielanie hormonów i neuroprzekaźników (np. adrenaliny czy dopaminy) co objawia się zwiększeniem wydolności psychicznej i fizycznej oraz euforią.
Działa analeptycznie. Uwrażliwia na lepszy odbiór składników stymulujących receptory dopaminy.
Pobudza ośrodkowy układ nerwowy oraz ośrodki wegetatywne: oddechowy, naczynioruchowy i nerwu błędnego.
Pobudza równomiernie korę mózgową (zwiększa sprawność myślenia, znosi zmęczenie psychiczne i fizyczne).
Przyśpiesza przemianę materii, zwiększając zapotrzebowanie na tlen.
Zmniejsza napięcie mięśni gładkich naczyń krwionośnych.
Pobudza wydzielanie soku żołądkowego.
Działa moczopędnie.
Wchłania się dobrze z przewodu pokarmowego i po zmetabolizowaniu wydala się z moczem.
Stosowana w ostrym zatruciu alkoholem, atropiną, w zapaści w przebiegu chorób zakaźnych, niedociśnieniu, stanach wyczerpania fizycznego i umysłowego. UWAGA!!!Jej nadmiar w ilości 10 gram dziennie powoduje wypłukiwanie magnezu, dlatego zawsze warto ją podawać wraz z magnezem.
Guarana występuje w całym dorzeczu Amazonki i Pary (Brazylia).
Od niepamiętnych czasów guarana była znana ludom tubylczym tych rejonów, które zażywały ją w różnych postaciach dla podniesienia sprawności fizycznej i psychicznej w stanach wzmożonego wysiłku. Guaranę odkrył w XVIII w. niemiecki botanik Paullini, nazwa botaniczna guarany pochodzi właśnie od jego nazwiska: Paullinia Cupana.
Indianie, zamieszkujący amazońskie lasy deszczowe, od tysięcy lat czerpią korzyści zdrowotne z guarany, nazywanej przez nich "darem od Boga", czy też "eliksirem młodości". Nazwa potoczna "Guarana" pochodzi od plemienia Guarani żyjącego w Brazylii. Dzięki swoim orzeźwiającym właściwościom przez wieki wykorzystywana była przez Indian z dorzecza Amazonki.
Guarana (Paulinia cupana) to roślina pnąca, dająca czerwone jagody, z których pochodzi jej terapeutyczna moc. Tradycyjnie, guarana była zabierana przez Indian w każdą dalszą podróż. Spożywana jako napar, dodawała energii i witalności, co było nieodzowne również w trakcie długich i męczących polowań. Znane są również doniesienia o wykorzystywaniu w dorzeczu Amazonki guarany jako środka płatniczego używanego w handlu.
Guarana wykazuje szerokie spektrum dobroczynnego działania na organizm, m. in. zwiększa wytrzymałość, uodparnia na stres fizyczny i psychiczny. Poprzez stymulowanie pracy mózgu, poprawia koncentrację. Jest pomocna przy bólach głowy, zwłaszcza migrenach.
Niektórzy twierdzą, że posiada również właściwości afrodyzjaka
Czy guarana to tylko tabletka, zawierająca kofeinę?
Powszechna jest opinia, że guarana to tylko kofeinowa pigułka. Nie jest to prawdą, bowiem kofeina jest prostą substancją, wywierającą określone działanie na organizm. Natomiast kofeina zawarta w guaranie, zwana również guaraniną, działa wraz z innymi substancjami zawartymi w tej roślinie,
dając w sumie inny efekt niż sama kofeina, zawarta np. w kawie. Ponadto działanie guaraniny nie daje tak gwałtownych reakcji fizycznych, jakie wywiera na nas kawa.
Guarana wykorzystywana jest w regionie Amazonki od tysięcy lat, bez jakiejkolwiek szkody dla organizmu. Obecnie, w okresie zwiększonego zainteresowania tą rośliną, przeprowadzono wiele badań, również klinicznych, które określiły bezpieczne dawki guarany.
Stwierdzono także, że od guarany nie można się uzależnić i nie wykazuje ona negatywnego wpływu na sen, co ma miejsce w przypadku kofeiny.
Guarana to roślina dająca dobrą kondycję i lepsze samopoczucie.
Działa orzeźwiająco, przede wszystkim dzięki wysokiej koncentracji naturalnej kofeiny. Zawiera do 6% kofeiny, czyli trzy razy więcej niż naturalna kawa. Uważa się, że jest to najsilniejszy, naturalnie występujący środek spożywczy, zawierający kofeinę. W przeciwieństwie do kawy jest mniej szkodliwa i dłużej działa. Działanie jej utrzymuje się do 6 godzin.
Połączenie kofeiny z guaraną jest najlepszą kombinacją dla uprawiających każdą dyscyplinę sportową. Kofeina działa natychmiast, a guarana podtrzymuje dalsze jej działanie. Guarana podwyższa wytrzymałość, dzięki czemu można dłużej trenować i spalić więcej tłuszczu. Podczas zmęczenia stosowana jest jako środek stymulujący. Odświeża przed wysiłkiem. Jest przydatna przy wysiłkach krótkich i beztlenowych. Przy wysiłkach długich i tlenowych zwiększa energię i oszczędza glikogen w wątrobie i mięśniach, dzięki spalaniu tkanki tłuszczowej. Zawarta w Guaranie kofeina jest czynnikiem termogenicznym, dzięki czemu pobudza przemianę materii oraz wpływa na szybsze spalanie kalorii, a w upalne dni przyjemnie schładza organizm. Ma zastosowanie przy leczeniu celulitu, posiada skutki lipolityczne i rozciągające.
W czasie stosowania diety hamuje uczucie głodu. Guarana wspomaga efektywność i wydajność treningu, przeciwdziała fazie katabolicznej oraz przyspiesza regenerację mięśni po wysiłku fizycznym. Ulepsza czujność psychiczną, powoduje oddalenie zmęczenia, zwiększa wytrwałość i odporność fizyczną.
Zastosowanie w przypadku: - obniżenie życiowej energii - osłabienie potencji - osłabienie odporności - zmęczenie psychiczne i fizyczne, syndrom asteniczny - zaburzenia koncentracji, pamięci, roztargnienie - bóle głowy, migreny - zaburzenia krążenia na tle niedociśnienia - zawroty głowy - zmęczenie po długich przelotach samolotem - okres rekonwalescencji po ciężkich chorobach, operacjach - depresje, stresy - podatność na przeziębienia - meteoropatia - wysoki poziom cholesterolu we krwi - rozstrój żołądka - otyłość, cellulit
Krzewy bzu czarnego (Sambucus nigra) należą w naszym kraju do najczęściej spotykanych roślin.
Wiosną mają białe, baldachokształtne kwiatostany o bardzo specyficznym ostrym, duszącym zapachu, a jesienią czarne, lśniące, kuliste owoce. Ciekawostką jest to, że gdy rosną na podłożu wapiennym, ich zapach jest o wiele słabszy, prawie niewyczuwalny.
Ten pospolity krzew nie bez kozery nazywany jest też lekarskim czy aptecznym - w medycynie ludowej był ceniony „od zawsze”. Starożytni Grecy, którzy hodowali go w swych ogródkach, zaspokajali przy jego pomocy raczej estetyczne potrzeby - wyrabiali z jego gałęzi fujarki. Lekiem był dla Germanów i Cyganów, i ci ostatni prawdopodobnie nauczyli Słowian posługiwania się nim w celach medycznych i magicznych. Uważano, że pomaga aż w 99 chorobach i chroni domostwa od czarownic.
Kwiaty bzu czarnego zawierają m.in. flawonoidy, aminy, kwasy organiczne, garbniki, związki fenolowe, sole mineralne (do 9 proc.), glukozę. W owocach są kwasy organiczne, cukry redukujące, garbniki, antocyjany, karotenoidy, witamina C oraz zespół witamin B.
Kwiaty bzu są stosowane w przeziębieniach, anginach, chorobach z wysoką gorączką, mają silne działanie napotne, wzmagają produkcję śluzu w oskrzelach, uszczelniają naczynia krwionośne, zwiększając równocześnie ich elastyczność, co w efekcie zapobiega przenikaniu osocza i krwinek czerwonych przez ścianki włośniczek Mają także lekkie działanie moczopędne.
Owoce używane są jako środek łagodnie przeczyszczający (w postaci odwaru), natomiast napar jest środkiem przeciwpotnym i moczopędnym. Działają także przeciwbólowo w bólach pochodzenia ośrodkowego. Zagęszczony odwar z owoców zalecany jest przy migrenach, bólach neuralgicznych, zapaleniu nerwu trójdzielnego i rwie kulszowej.
Napar z owoców: 1-2 łyżki stołowe zalać szklanką wrzątku, przykryć, odczekać ok. 5 minut, pić po 1/4 szklanki naparu 3-4 razy dziennie.
Napar z kwiatów: łyżkę kwiatów zalać szklanką wrzątku, po 15 minutach przecedzić i pić 3-5 razy dziennie jako środek napotny, a także stosować do płukania gardła i jamy ustnej.
Napar stosuje się także w łagodnych, ale przewlekłych stanach nieżytowych i zapalnych nerek, dróg moczowych i pęcherza. Przy katarze warto robić inhalacje z kwiatów bzu (łyżka kwiatów na szklankę wrzątku).
Odwar z owoców bzu: 1-2 łyżki suchych owoców bzu zalać dwiema szklankami zimnej wody, powoli doprowadzić do wrzenia, gotować pod przykryciem ok. 10 min. Pić po 1/3 szklanki odwaru 2-3 razy dziennie.
Czarny bez występuje też w wielu mieszankach ziołowych i syropach.
Walory kwiatów i owoców cenione są także w kuchni. Świeżo ścięte baldachy kwiatowe po umyciu i osuszeniu macza się w cieście naleśnikowym i smaży na gorącym tłuszczu. Po usmażeniu posypuje się cukrem pudrem. Z owoców przyrządza się sok, powidła, a także napój.
Uwaga – niedojrzałe owoce są szkodliwe dla zdrowia.
Owoców (nawet dojrzałych) nie wolno używać do wyrobu win czy nalewek. Podczas fermentacji powstają bowiem szkodliwe związki (ciężkie alkohole), które powodują silne zatrucia.
Czarny bez wykorzystywany jest również w kosmetyce. W starożytnym Rzymie używano go do farbowania włosów. Woda z kwiatu bzu służy do wybielania i wygładzania skóry, szczególnie starzejącej się i ziemistej. Zmiękcza skórę, wygładza zmarszczki, wybiela piegi, łagodzi oparzenia słoneczne. Natomiast wywar z kory służył już od średniowiecza jako środek odchudzający. Dwie garście kory (zebranej jesienią z dwu, trzyletnich gałązek) zalewa się litrem wody i gotuje, aż zostanie połowa wywaru. Pije się pól szklanki wieczorem.
Ten niesmaczny środek stosowany jest przez Francuzki.
Wszystkie leki przeciwdepresyjne powinny zawierać widoczne ostrzeżenie o zwiększonym ryzyku zachowań samobójczych u stosujących je dzieci i młodzieży - uznała Amerykańska Agencja do spraw Leków i Żywności (Food and Drug Administration - FDA).
FDA wydała oświadczenie, w którym przychyliła się do zaleceń swoich komitetów doradczych (Psychopharmacologic Drugs and Pediatric Advisory Committees) dotyczących zwiększonego ryzyka zachowań samobójczych u dzieci i młodzieży stosującej leki przeciwdepresyjne. Agencja podjęła już działania zmierzające do zmiany informacji na opakowaniach tych leków i w ulotkach oraz udostępnienia zrozumiałych materiałów informacyjnych na ten temat pacjentom.
W skrócie eksperci FDA uznali, że należy kontynuować gromadzenie danych na temat przypadków samobójstw i zachowań samobójczych obserwowanych podczas badań klinicznych, ponieważ zwiększają one wiarygodność tych analiz. Ocenili też, że dotychczasowe wyniki badań wskazują na zwiększone ryzyko zachowań samobójczych u pacjentów pediatrycznych w przypadku wszystkich badanych leków.
Komitety doradcze FDA zaleciły więc stosowanie ostrzeżeń dotyczących ryzyka zachowań samobójczych u nieletnich pacjentów w przypadku wszystkich leków przeciwdepresyjnych, także tych, które nie były pod tym względem badane, ponieważ dostępne dane nie pozwalają na wykluczenie takiego ryzyka u żadnego z leków. Większością głosów 15 do 8 eksperci przyjęli także zalecenie, by na opakowaniach wszystkich leków przeciwdepresyjnych pojawiło się widoczne ostrzeżenie w tej sprawie - tak zwany "black-box". Zaproponowali też, by pacjenci i ich opiekunowie otrzymywali wraz z receptą specjalny przewodnik zawierający zrozumiałe dla nich informacje na temat stosowania tych leków.
Doradcy FDA uznali, że nie ma powodów, aby przeciwwskazać stosowanie leków przeciwdepresyjnych u dzieci i młodzieży, ponieważ dostęp do tych metod leczenia jest dla wielu pacjentów korzystny.
Uznali jednak, że wyniki kontrolowanych badań klinicznych z udziałem nieletnich pacjentów powinny być uwzględnione w materiałach informacyjnych leków przeciwdepresyjnych.
Posty
