62% ponad 110 milionów Europejczyków stosuje leki homeopatyczne 25% Brytyjczyków, 30% Francuzów, 30% Polaków, 31% Belgów, 60% Austriaków);
75% Niemców zna termin „homeopatia”, a 42% populacji uważa, iż homeopatia i medycyna alopatyczna uzupełniają się i mogą być stosowane razem; 60% mieszkańców Holandii korzysta z medycyny komplementarnej, a 30% pacjentów preferuje terapię homeopatyczną niż alopatyczną; 62% Amerykanów wykorzystuje w leczeniu metody medycyny komplementarnej.
Zdaniem większości Polaków homeopatia to dobra i skuteczna metoda leczenia
Jak wynika z badania przeprowadzonego przez TNS OBOP, 81% Polaków słyszało o homeopatii, a 30% stosuje tę metodę leczenia. Nastawienie Polaków wobec homeopatii i leczenia homeopatycznego jest bardzo pozytywne. Większość Polaków (56%) uważa, że homeopatia to skuteczna i dobra metoda leczenia. 62% społeczeństwa uważa, że lekarze zapisujący leki homeopatyczne są godni zaufania.
Wśród ośmiu na dziesięciu Polaków, którzy o homeopatii słyszeli, odsetek osób przekonanych o skuteczności tej metody leczenia wynosi 69%, a zaufanie do lekarzy zapisujących leki homeopatyczne kształtuje się na poziomie 77%. Leków homeopatycznych używa 38% Polaków, którzy słyszeli o tej metodzie leczenia. Homeopatię częściej stosują osoby z wyższym wykształceniem, częściej kobiety niż mężczyźni. Częściej stosują homeopatię mieszkańcy średnich i największych miast.
Wyniki badań przeprowadzonych przez OBOP są porównywalne do wyników badań z innych krajów europejskich. Badania wskazały podobieństwo polskich wyników do rezultatów analogicznych badań przeprowadzonych w innych krajach członkowskich Unii Europejskiej. Osoby stosujące homeopatię świadomie prowadzą zdrowy tryb życia, mniej palą oraz stosują mniej leków niż osoby preferujące medycynę alopatyczną.
Dowodzi to, że pacjenci wybierający leki homeopatyczne świadomie prowadzą odpowiedzialny i zdrowy tryb życia.
Zazwyczaj nie jest on spowodowany niczym groźnym. Można więc uporać się z nim samodzielnie. Trzeba jednak wiedzieć, że stosowane sposoby na bóle brzucha zawsze muszą być dopasowane do tego czym ból jest spowodowany.
Jeżeli w żołądku czujemy po prostu ciężar, a dodatkowo mamy wzdęcia i czujemy się niezwykle pełni z pewnością mamy do czynienia z niestrawnością. W takim wypadku z pewnością warto zaparzyć sobie mocno herbatę i wypić ją jednak bez dodatku cukru.
Jeżeli takie dolegliwości męczą nas dość często warto mieć w domowej apteczce lek rozkurczowy, który w swoim składzie zawiera dotawertynę. Nie należy sięgać natomiast po środki, które w swoim składzie zawierają ranitydynę. Po ich zażyciu początkowy etap trawienia zostaje znacznie utrudniony. Prowadzi to jeszcze do nasilenia się objawów, które i tak były już mocno uciążliwe.
Jeżeli oprócz silnego bólu brzucha dokuczają nam również wymioty, wysoka gorączką, bóle głowy oraz biegunka z pewnością dopadło nas zatrucie pokarmowego. W tym wypadku niezwykle ważne jest aby odpowiednio nawadniać organizm. Warto udać się do apteki i zakupić specjalne mieszanki elektrolitowe. Dzięki temu będziemy mieli pewność, że nie dojdzie do bardzo groźnego dla naszego zdrowia odwodnienia organizmu. Trzeba również pamiętać o tym, że błędem jest powstrzymywanie wymiotów.
To bowiem właśnie one pozwalają się organizmowi pozbyć nagrodzonych toksyn.
Witaminy są to związki organiczne, odmienne od białek, węglowodanów, czy tłuszczy, które nie są wytwarzane przez organizm, a jednak niezbędne do prawidłowego wzrostu, przemian i napraw.
Witaminy nie są trawione, a bezpośrednio wchłaniane do krwiobiegu. Opisano 13 witamin, które zostały podzielone na dwie podstawowe grupy, rozpuszczalne w tłuszczach i rozpuszczalne w wodzie. Witaminy rozpuszczalne w tłuszczach, do których zalicza się A, D, E, K, są przechowywane w wątrobie i tkance tłuszczowej. Mega dawki tych witamin mogą spowodować toksyczne uszkodzenie wątroby.
Z kolei, witaminy rozpuszczalne w wodzie nie są magazynowane w organizmie. Ich nadmiar, albo mega dawki są wydalane przez nerki. Jednak opisano toksyczne działanie również witamin z tej grupy, jak niacyna, C, B6.
Poniżej zalecane dzienne dawki.
Witaminy rozpuszczalne w tłuszczach.
A 1,000 mcg Wzrok, skóra, włosy, wzrost, błony śluzowe Żółtko jaj, mleko, masło, żółte i ciemnozielone warzywa, żółte i pomarańczowe owoce
D 5 mg Struktura kości i zębów, niezbędna do absorpcji wapnia Światło słoneczne, mleko, jaja, ryby
E 10 mg Czerwone ciałka krwi, mięśnie Całe ziarna, oleje, owoce, zielone liściaste warzywa
K 80 mcg Krzepnięcie krwi, wzrost kości Jaja, zielone liściaste warzywa, kalafior, pomidory Witaminy rozpuszczalne w wodzie
C 60 mg Wzmacnia ściany naczyń krwionośnych, antyhistaminik, budulec kolagenu Cytrusy, pomidory, brokuły, ziemniaki, zielona papryka, kapusta, truskawki
Błonnik często nazywany włóknem pokarmowym stanowią nieprzyswajalne części węglowodanów oraz lignina.
Ze względu na rozpuszczalność w wodzie błonnik dzielimy na nierozpuszczalny i rozpuszczalny. Dzienne zapotrzebowanie na włóknik w naszej diecie wynosi około 20-40 gram. Włóknik ułatwia wydalanie oraz zmniejsza apetyt, dzięki swojemu działaniu wypełniającemu. Włóknik hamuje wchłanianie cholesterolu do krwi. Również udowodniono, że zmniejsza on wchłanianie sacharozy. Może mieć to duże znaczenie w leczeniu cukrzycy typu II. Z drugiej strony, zbyt duża ilość włóknika może ograniczyć wchłanianie ważnych witamin i związków mineralnych.
Błonnik rozpuszczalny składający się z pektyny, gumy roślinnej oraz z 60% - 90% hemiceluloz metabolizowany jest przez bakteria okrężnicy. W czasie zachodzącej w jelicie grubym fermentacji powstają m. in. krótkołańcuchowe kwasy tłuszczowe o działaniu przeciwnowotworowym (in vitro). Dieta bogata w błonnik rozpuszczalny (grejpfruty, pomarańcze, marchew, ziemniaki, chleb pszenno-żytni biały, mąka pszenna, brązowy ryż, jęczmień, owies, otręby owsian) powoduje wzrost wydalania kwasów żółciowych i cholesterolu z kałem co prawdopodobnie zmniejsza jego ilość we krwi. Pomaga on również w tworzeniu bardziej miękkiego stolca
Błonnik nierozpuszczalny składa się celuloza, lignina i część hemiceluloz. Wchłania on kilka razy więcej wody niż wynosi jego ciężar oraz pęcznieje w jelitach. Błonnik nierozpuszczalny znajduje się głównie w całych ziarnach w postaci celulozy i ligniny, w zewnętrznej części nasion, owoców, ziaren nasion strączkowych. Otręby pszenne zawierające celulozę stanowią zewnętrzną , ochronną warstwę ziarna pszenicy. Część ta jest często usuwana podczas mielenia, obierania czy gotowania.
Błonnik nierozpuszczalny pomaga w wypróżnieniach i przynosi ulgę w dolegliwościach związanych z trawieniem oraz zapobiega nowotworom okrężnicy.
Deficyt witaminy D ma swój udział w większości chorób cywilizacyjnych.
Przeprowadzone w ostatnich latach badania potwierdziły, że deficyt witaminy D występuje powszechnie i staje się jednym z najważniejszych problemów medycznych we współczesnym społeczeństwie. Oto lista chorób w których deficyt może mieć swój udział lub wręcz je powodować:
*Rak
*Autyzm
*Cukrzyca typu I, II
*Przeziębienia i grypy
*bóle mięśni
*osteoporoza
*nadciśnienie tętnicze
*stwardnienie rozsiane
*stan zapalny jelit
*choroby serca
*astma
*depresja
*migreny
*otyłość
*utrata słuchu
*Alzheimer
*schizofrenia
*choroby przyzębia
*egzemy i łuszczyca
Anthony Norman, międzynarodowy ekspert w dziedzinie witaminy D, stwierdził z ubolewaniem, że pomimo wielu publikacji naukowych i spotkań, nowa wiedza dotycząca tej dziedziny nie przekłada się na polepszenie ludzkiego zdrowia. Zgodnie z jego opinią, zalecenia dotyczące suplementacji witaminą D3 powinny zostać ponownie określone, mając na względzie fakt, że może ona przyczynić się docelowo do zdrowia, które zapewnia 36 organów jakim witamina ta umożliwia prawidłowe działanie.
Fakty wyglądają tak, że zalecana suplementacja witaminy D z 1997 roku (w Polsce obowiązuje nadal) to:
Przy czym najwyższa bezpieczna dzienna dawka została określona jako 2000 IU.
The Institute of Medicine (IOM) podał nowe zalecenia:
*noworodki, niemowlęta 0-12 miesięcy 0 IU
*1-18 lat - 600 IU
*19-50 lat - 600 IU
*51-70 lat - 600 IU
*Po 70 roku życia - 800 IU
*Kobiety ciężarne w wieku 14-50lat - 600 IU
Najwyższa bezpieczna dzienna dawka została podniesiona do 4000 IU
Ustalając po 13 latach nowe zalecenia suplementacji IOM brał pod uwagę tylko badania dotyczące kośćca twierdząc, że są dowody na to, że suplementacja witaminą D ma wpływ na jego zdrowie, ale dowodów takich brak, jeśli chodzi o inne schorzenia.
Badania dotyczące chorób, pochodzą głównie z badań obserwacyjnych i epidemiologicznych, które mogą sugerować związek między ryzykiem zachorowalności a pewnymi czynnikami, ale nie udowodniają związku przyczynowo skutkowego. Faktycznie, nie zawsze obiecujące odkrycia znajdują potwierdzenie w przeprowadzonych potem testach klinicznych. Ale, w jednej z niewielu przeprowadzonych randomizowanych prób klinicznych potwierdzono skuteczność witaminy D na kobietach z przypadkami raka po okresie menopauzy, które przyjmowały 1000 IU witaminy D i 1400-1500 IU mg wapnia dziennie. Stwierdzono zmniejszenie ryzyka rozwoju raka o 77 procent po okresie 4 lat, w porównaniu z grupą placebo zażywającą tylko wapń. Inna randomizowana próba kliniczna stosując dawkę 400 IU nie potwierdziła wpływu witaminy D na raka jelita grubego. Stwierdzono jednak, że równie dobrze wyniki te mogą oznaczać, że stosowana w badaniu dawka była po prostu za mała.
Te badania są jednak ignorowane. Oprócz tego IOM stara się również przeforsować obniżenie minimalnego poziomu witaminy D z 30ng/ml do 20 ng/ml. W tym samym czasie The Vitamin D Council zaleca poziom między 50 and 80 ng/ml.)
Gdzie leży problem? Według The Alliance for Natural Health USA (ANH-USA) badania przeprowadzane przez IOM Food and Nutrition Board nie spełniają norm naukowości, ponieważ badacze dyskryminują dowody, a sama organizacja przestrzega reguł narzuconych przez przemysł farmaceutyczny. Na witaminie D nie zrobi się pieniędzy, ponieważ nie podlega ona opatentowaniu, a skoro nie można na tym zarobić nikt nie będzie inwestował w uczciwe randomizowane kontrolne próby. I kółeczko się zamyka.
W USA zbierają podpisy pod petycją do Kongresu z żądaniem powołania nowego panelu naukowców wśród których zlaleźć by się mieli ci, których głos i badnia IOM kompletnie zlekceważył.
Co zatem powinien zrobić ktoś chcący zadbać o siebie?
Test krwi jest JEDYNYM wiarygodnym sposobem określenia potrzeb Twoich i Twojej rodziny
Przed rozpoczęciem suplementacji należy sprawdzić poziom witaminy D i potem robić to w regularnych odstępach czasu. W ten sposób będzie wiadomo kiedy został osiągnięty poziom optymalny. Ilość witaminy D (czy to ze słońca, czy w postaci suplementów) potrzebna do osiągnięcia tego poziomu jest inna dla każdej osoby.
Żeby uzyskać właściwy poziom, większość dorosłych potrzebuje około PIĘĆ TYSIĘCY jednostek dziennie. Większość ludzi zażywa do 1 000 IU z przekonaniem, że są to wysokie dawki. Nie oszukuj się, będąc dorosłym potrzebujesz znacznie wyższych.
Należy jednak zauważyć, że około 10 procent ludzi potrzebuje znacznie ponad 5 000 jednostek. Niektórzy nawet 30 000 jednostek, żeby osiągnąć terapeutyczny poziom witaminy D w krwi.
W oparciu o najnowsze badania obecne zalecenia to 70 IU witaminy D na ok 1 kg wagi ciała. Tak więc zalecana dawka dla dziecka ważącego 18 kg powinna wynosić 1 400 IU dziennie, a dla dorosłego ważącego 77 kg 6 000 IU.
Herbata zielona w przeciwieństwie do czarnej nie zostaje poddana procesowi fermentacji.
Świeżo zerwane liście pozostawia się do przeschnięcia, a następnie w wyniku obróbki cieplnej powstrzymuje się proces fermentacji.Im więcej ją pijemy tym bardziej doceniamy jej smak i właściwości. Jest bogata w właściwości lecznicze: - Witamina C, E, B, sole mineralne oraz garbniki - zapobiega i hamuje rozwój nowotworów - posiada właściwości przeciwbakteryjne i przeciwwirusowe - hamuje próchnicę - przeciwdziała stresom - chroni przed zawałem serca - pomaga przy nadciśnieniu tętniczym - posiada właściwości przeciw wrzodowe - oczyszcza organizm z toksyn - Reguluje nadkwasotę żołądka - Chłodnego naparu używa się do przemycia przy zapaleniu spojówek oraz powiek
Przygotowanie naparu Przygotowanie idealnego naparu z herbaty liściastej wymaga staranności i czasu. Oczywiście można zrobić to mniej dokładnie ale wtedy rezultat nie będzie tak doskonały. Woda przeznaczona do parzenia powinna być miękka, powinna zawierać jak mniej soli mineralnych, a w szczególności soli wapnia i magnezu. Parzenie herbaty zielonej Do czasu zaparzania należy brać pod uwagę twardość wody (im twardsza tym dłuższe zaparzanie) oraz stopień rozdrobnienia herbaty (im drobniejsza tym zaparzanie krótsze). Ogólne zasady parzenia herbaty zielonej są identyczne jak herbaty czarnej jednak aby uzyskać satysfakcjonujący napar należy użyć innej temperatury oraz czasu parzenia. Zielone herbaty zalewa się wodą o temperaturze 60-90 stopni Celsjusza. Istnieje kilka sposobów osiągnięcia odpowiedniej temperatury wody. Suchą herbatę w ogrzanym dzbanku zalać wodą zanim osiągnie temperaturę większą niż zalecana. W celu określenia temperatury stosuje się specjalny termometr. Jednak można użyć o wiele bardziej proste sposobu: W temperaturze pokojowej zagotowana woda osiąga temperaturę 90 stopni Celsjusza po upływie 3-4 minut. Temperaturę 75 stopni Celsjusza po około 12-14 minutach.
Czas potrzebny do prawidłowego zaparzenia zielonej herbaty bardzo się różni w zależności od gatunku. Krótkiego parzenia wymagają te, które łatwo gorzknieją, należy brać pod uwagę również wielkość liści. Gdy herbata jest już gotowa zgodnie z tradycją w Azji Środkowej dla prawidłowego przemieszania można zlać jedną filiżankę, a następnie wlać ją z powrotem do dzbanka.
Większość zielonych herbat parzy się dwu, a nawet trzykrotnie za każdym razem wyciągając z niej inny smak i właściwości. Pierwsze parzenie dające napar pobudzający powinno być zawsze krótkie. Następne działające uspokajająco może być dłuższe.
Dzięki temu uzyskuje się mnóstwo cennych składników, a drugie parzenie jest często smaczniejsze niż pierwsze.
Posty
